Angst kan onverwachts je hele wereld gaan beheersen. Hoewel het soms uit het niets lijkt te komen, is de bron vaak een ingrijpende ervaring. Dit gebeurt vooral wanneer eerdere gebeurtenissen je fundamentele gevoel van vertrouwen hebben beschadigd.
Het moment waarop alles veranderde
Gisteren keek ik een aflevering terug van ‘Het mooiste meisje van de klas. Het ging over Ellen maar het voelde alsof ik naar mijn eigen verhaal keek. Niet alleen vanwege de achtergrond en levensfase, maar vooral door de manier waarop angst een rol speelde in haar leven.
Mijn eigen angst begon toen mijn vader plotseling overleed. In één klap besefte ik hoe kwetsbaar het leven is. De gedachte dat je zomaar ineens dood kunt neervallen liet me niet meer los. Het was het begin van een periode waarin mijn lichaam voortdurend in een staat van alertheid verkeerde.
Mijn eerste paniekaanval
Niet lang daarna kreeg werd ik ineens niet goed tijdens het uitgaan. Ik weet nog dat ik naar al die mensen keek die plezier hadden. Ik dacht aan mijn moeder, die nu alleen thuis was, verdrietig was, terwijl ik hier ‘plezier’ had. Dat was ook niet waar, ik wilde mijn zinnen verzetten, even alles los laten, maar dat triggerde waarschijnlijke een hele andere reactie.
Het gevoel werd steeds erger. Mijn ademhaling versnelde, ik werd licht in mijn hoofd en dacht dat ik zou flauwvallen. Ik dacht ik ga ook dood, net als mijn vader. Het enige wat ik wilde, was naar buiten, maar dat was een flinke opgave in een overvolle club.
Ik belde een vriend en gelukkig kon ik bij hem terecht. Maar ook bij hem duurde het uren voordat ik weer een beetje tot rust kwam. Ik weet nog dat ik op de achtergrond de Eurythmics met ‘This City Never Sleeps’, hoorde. Lange tijd kon ik dat nummer niet horen zonder direct terug te gaan naar die nacht. Gek wat je allemaal onthoudt tijdens zo’n ervaring.
Eenmaal thuis ging ik naar de huisarts en na wat onderzoeken kreeg ik de diagnose ‘paniekaanval’ en het advies het maar even rustig aan te doen.
Leven met angst is constant op scherp staan
In de periode die volgde durfde ik nauwelijks nog de straat op. Deed ik het wel deed, dan brak het zweet me uit. Ik was bang dat mijn lichaam het zou begeven, net zoals bij mijn vader.
Langzaam pakte ik mijn leven weer op, maar nooit meer zonder voorzorgsmaatregelen. Drukke plekken vermeed ik zoveel mogelijk. En als ik ergens naartoe ging, zorgde ik dat ik altijd dicht bij een uitgang stond.
Ondertussen werd ik steeds somberder, depressief zelfs. Voor deze avond of eigenlijk, voor dat mijn vader overleed, wilde ik de wereld ontdekken. Ik zal vol met plannen. Maar nu zat gevangen in mijn eigen hoofd. Angst was altijd aanwezig, op de achtergrond.
Kiezen voor vrijheid
Alles veranderde toen ik de film Into the Wild zag. Het raakte me diep. Ik besefte dat ik niet echt leefde, maar vooral bezig was met overleven.
Ik besloot mijn leven drastisch om te gooien. Ik verkocht mijn bedrijf, kocht wandelschoenen en een rugzak en vertrok op Bevrijdingsdag naar Santiago de Compostela.
Tijdens deze reis gebeurde iets onverwachts, mijn angst verdween. Geen paniekaanvallen, geen constante spanning, geen verplichtingen. Alleen rust, vrijheid en ruimte om te voelen en te leven. Eenmaal terug durfde ik zelfs weer naar festivals zoals Pinkpop, iets wat eerder ondenkbaar was. Ik had het gevoel dat mijn leven weer van mij was.
Terugval
En toen gebeurde weer iets wat mijn leven overhoophaalde, ik bleek ziek te zijn. En ja, mijn angst van al die jaren werd eigenlijk bevestigd. Ik had dus ook zomaar ineens dood kunnen neervallen. Door dat besef werd ik weer helemaal teruggeworpen in de tijd en sloot ik mezelf weer op. Het gevoel van veiligheid viel weg en ik verviel weer in mijn oude patroon. Angst nam opnieuw de overhand.
Waarom angst steeds terug kan komen
Wat ik heb geleerd, is dat angst niet zomaar “weg” is. Zeker niet als het ontstaat na trauma of verlies. In kwetsbare periodes kan het opnieuw naar boven komen. Dat betekent niet dat je terug bij af bent. Het betekent dat je systeem opnieuw bescherming zoekt omdat je dat wat het triggert, nog niet hebt opgelost.
Ik had de dood van mijn vader niet verwerkt, ik was er overheen gewalst. Ik vond het belangrijker dat het goed ging met mijn moeder. Ik ging totaal voorbij aan het feit dat ik dat niet kan fixen voor haar, dat kan alleen mijn moeder zelf. Ik wilde er zelf ook niet naar te kijken, totdat het heel dichtbij kwam. Toen moest ik wel.
Leven met angst, zonder jezelf te verliezen
Wat me het meest is bijgebleven uit de aflevering, is deze gedachte; ‘ Als je bang bent voor de dood, waarom zou je dan een leven leiden waarin je niet echt leeft?’
Die vraag raakt voor mij de kern.
Angst kan je klein houden. Maar ik, en jij, kan ook leren om stap voor stap de wereld weer groter te maken. Door te kiezen voor mezelf en me niet anders voor te doen, En de angst, tja, dat hoort blijkbaar ook een beetje bij mij. Door tijdig naar de signalen te luisteren, sta ik nu veel meer ontspannen in het leven
Herken jij jezelf hierin?
Heb jij last van angst of paniekaanvallen? Dan is het belangrijk om te weten dat herstel mogelijk is.
Wil je de aflevering van dit mooiste meisje nog eens terugkijken, klik dan hier